Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2007

Ο ύπουλος εχθρός

Ο Αδέσμευτος Τύπος του Ρίζου το γράφει με πυχηαία γράμματα: "Οι μετανάστες καταλαμβάνουν τη χώρα". Δηλαδή; Συναγερμός! Στα καταφύγια! Προσοχή! Ξυπνήστε!
Δεν μ 'ενδιαφέρουν οι πολιτικές πεπεοιθήσεις και η πολιτική γραμμή της εφημερίδας κι ούτε θα τη συνδέσω με το σημερινό της τίτλο. Όμως δεν γίνεται να μην φωνάξω: Αίσχος! Ντροπή και αίσχος! Καταρχήν σημειωλογικά. Ποιος καταλαμβάνει; Ο εχθρός φυσικά. Και γιατί ενεστώτας; Τώρα μας καταλαμβάνει; τώρα που μιλάμε; μμμ... Ναι αλλά δεν τον παίρνουμε χαμπάρι! Άρα κινείται ύπουλα. Άρα οι μετανάστες είναι ένας ύπουλος εχθρός. Αυτό ήθελε να γράψει ο αρχισυντάκτης κι άφησε το υποσυνείδητό μας να κάνει τη δουλειά.
Δεν θα σχολιάσω περεταίρω γιατί το θεωρώ περιττό. Άλλωστε ο καθένας έχει τις απόψεις του. Ένα μόνο έχω να πω σε αυτούς τους κυρίους που συνοστίζονται σε γκλάμουρ πρεμιέρες και πολιτικά events, που ξημεροβραδιάζονται στις εθνικές μπουζουκλερί με τις λαμέ κυρίες τους και τα υπερπολυτελή τους αυτοκίνητα, στους ελληναράδες πατροδοκάπηλους που μας "προειδοποιούν για το κίνδυνο" που διατρέχει η χώρα πως όποιος δεν έχει δει Έλληνα ανθρακωρύχο μετανάστη να χορεύει Καζαντζίδη και στο σκαμένο του πρόσωπο να τρέχουν ποτάμι τα δάκρυα δεν ξέρει τι θα πει Ελλάδα. Δεν είναι σε θέση να ξέρει τι πόνο και τι καημό, τι αγάπη και τι νοσταλγία κρύβει η λέξη "πατρίδα". Ας έρθει μια μέρα στο σχολείο Μεταναστών να μιλήσει μαζί τους. Που δεν ξέρουν λέξη ελληνικά, παρά μόνο μία: "σπίτι". Ας έρθει να τους δει που σου συστήνονται, που χωρίς να σε ξέρουν σου μιλούν και σου τείνουν το χέρι για μια χειραψία αλλά πιο πολύ για μια αποδοχή, για μια ένταξη, για ένα καλύτερο αύριο, για άλλη μια μέρα πιο κοντά στην πατρίδα. Κι ύστερα ας χορέψει Καζαντζίδη στη μέση της πίστας με τα εκτυφλωτικά φώτα, το ατσαλάκωτο κουστούμι του, και τα γαρύφαλλα να τον ραίνουν εκατοντάδες.