Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΓΙΑ ΒΡΑΒΕΙΟ Ο...

...ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΕΛΚΥΣΤΗΣ! (εκτός μπλογκόσφαιρας γνωστότερος και ως Δημήτρης Οικονόμου) από το περιοδικό Διαβάζω, ως καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας για το 2010!

Καλή επιτυχία σε όλους τους συνυποψήφιους!

Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΣΤΑ ΠΑΤΗΣΙΑ , ΜΕΡΟΣ 2

ΤΩΡΑ αν πω ότι οι φόβοι μου επαληθέφθηκαν θα ακουστώ μεμψίμοιρος και Κασάνδρα;
Η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων έδωσε την εντολή να ξεκινήσει η λειτουργία των καμερών στους δρόμους.
Αντιγράφω από το reporter.gr:

"Τη συγκατάθεσή της για την ευρύτερη λειτουργία των καμερών σε δημόσιους χώρους, άναψε η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, εφόσον ο επιδιωκόμενος σκοπός που είναι η προστασία της ζωής, της δημόσιας ασφάλειας, της ιδιοκτησίας, του περιβάλλοντος και της εθνικής άμυνας δεν μπορεί να επιτευχθεί με ηπιότερα μέσα.Σύμφωνα με τα ΝΕΑ, με γνωμοδότησή της προς τον υπουργό Δικαιοσύνης Χάρη Καστανίδη, η Αρχή καταργεί τη δικαιοδοσία των εισαγγελικών αρχών επί της λειτουργίας των συστημάτων βιντεοεπιτήρησης και προτείνει την έκδοση προεδρικού διατάγματος, με το οποίο θα ρυθμιστούν οι προϋποθέσεις εγκατάστασής και χρήσης τους, πάντοτε όμως υπό τη δική της εποπτεία. Έτσι, οι διατάξεις του Π.Δ. θα τεθούν υπό την κρίση της Αρχής, καθώς και του Συμβουλίου της Επικρατείας και θα αναφέρονται: Στις αρμόδιες για την τοποθέτηση καμερών δημόσιες αρχές, στη διαδικασία και τις προϋποθέσεις εγκατάστασης και λειτουργίας συστημάτων επιτήρησης, τις αξιόποινες πράξεις και τα κριτήρια επικινδυνότητας που θα δικαιολογούν τη λειτουργία καμερών, το είδος των προσωπικών δεδομένων που θα τυγχάνουν επεξεργασίας και τέλος, τον χρόνο αποθήκευσης των δεδομένων, τη διαδικασία καταστροφής τους και άλλες τεχνικές λεπτομέρειες. Η Αρχή εναποθέτει στον υπουργό Δικαιοσύνης την ευθύνη ρύθμισης του πλαισίου λειτουργίας των καμερών, επαναφέροντας ωστόσο σε ισχύ την εποπτεία της ίδιας της Αρχής σε κάθε εφαρμογή των συστημάτων βιντεοεπιτήρησης. Με το νέο καθεστώς δηλαδή οι κάμερες δεν θα λειτουργούν με την εγγύηση της εισαγγελικής αρχής, αλλά της αρμόδιας σε κάθε περίπτωση για την προστασία των προσωπικών δεδομένων Ανεξάρτητης Αρχής. "
Είναι προφανές ότι οι η Αρχή δεν θα μπορεί να διαθέτει προσωπικό 24 ώρες το 24ωρο . Άρα...Ποιος θα μας παρακολουθεί;
Πόσο τυχαίο είναι που η Αρχή έδωσε την συγκατάθεσή της στις 14/4/10, λίγες ημέρες μετά αλλά τόσες όσες χρειαζόταν να φύγει το θέμα από την επικαιρότητα , να καταλαγιάσει η θλίψη μας για το θάνατο του νεαρού μετανάστη και όχι τόσες πολλές ώστε να ξεχάσουμε την οργή μας για το "τυφλό" χτύπημα.

Καλώς τα δεχτήκαμε.

Μένει να μάθουμε ποιος έβαλε τελικά τη βόμβα. Έτσι για την ιστορία. Αλλά κάτι μου λέει πως θα αργήσουνε πολύ να μας το πούνε.

Παρασκευή, 2 Απριλίου 2010

ΜΙα νύχτα στα Πατήσια

Φίλος , δικηγόρος, κάτοικος Κ. Πατησίων, γείτονας και αυτήκοος μάρτυρας της έκρηξης που διαμέλυσε τον 15χρονο Αφγανό μου εμυστηρεύτηκε το εξής:
Λίγα μέτρα πιο πάνω απ' το σημείο της έκρηξης υπάρχει μια πανάκριβη καφετέρια, υπερλούξ κατασκευής, που την έχει ένας (πολύ) νεαρός, μάλλον αλβανικής καταγωγής. Μερικές μέρες νωρίτερα είχε δεχτεί πυροβολισμό στην τζαμαρία του καταστηματος του, προφανώς μύνυμα νονων της νύχτας.
Λέω λοιπόν εγώ με το φτωχό μου μυαλό μήπως αυτή η βόμβα προορίζοταν γι αυτόν; Δηλαδή κάποιος την έφτιαξε και την άφησε εκεί για να περάσει κάποιος άλλος να την τοποθετήσει; (η σειρά αυτή των γεγονότων θυμίζει μαφιόζικη οργάνωση) Και ο άτυχος μικρός με την οικογένειά του βρέθηκε εκεί τη λάθος ώρα; Γιατί η αστυνομία δεν μας λέει αν σκέφτεται την περίπτωση μαφίας; Δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα έχει μπει βόμβα σε κεφετέρια, νυχτερινό μαγαζί κτλ. - τελευταίο χτυπητό παράδειγμα η βόμβα στο μαγαζί που δούλευε ο Σάκης Ρουβάς.
Γιατί κανένας δημοσιοαγράφος δεν μιλάει για περίπτωση κοινού οργανωμένου εγκλήματος; Και πως γίνεται την επόμενη μέρα να γίνονται δύο ληστείες στην περιοχή κάτω απ'την μύτη των αστυνομικών με τους πολίτες ,δικαιολογημένα , να αγανακτούν; Ποιον συμφέρει η πλήρης αστυνόμευση μιας περιοχής που μαστίζεται από ρατσιστικά κρούσματα βίας; Τι αντίκτυπο θα έχει αυτό στην καθημερινή ζωή των κατοίκων; Μήπως -στην καλύτερη των περιπτώσεων -με πρόσχημα να καθαρίσει η περιοχή θα ακολουθήσει επιχειρηση σκούπα;

Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010

Ο "Πύργος" του Ζωγράφου



Ξεπροβάλλει αγέρωχο μέσα απ’ τους γκρίζους δρόμους και τις μουντές πολυκατοικίες για να μας υπενθυμίσει πως όταν είσαι διαφορετικός ξεχωρίζεις ούτως ή άλλως. Αρκεί η έμφυτη ιδιαιτερότητά σου. Δεν χρειάζεται να υποτιμήσεις ή να προσβάλλεις τη γειτονιά σου, το χώρο που ανήκεις, με το μέγεθος σου όπως επιτάσσει το σύγχρονο λάιφ στάιλ με τα σύγχρονα (παράνομα) μολ, τα πομπώδη μουσεία, τις άχαρες μεζονέτες ή με τα τεράστια πούρα ανά χείρας και τα θηριώδη χάμερ.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Δρόμος , το Σάββατο 13/3/10

Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗ ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ ΓΟΥΛΦ;




"Το εμβληματικό αριστούργημα του Ε. Άλμπι ανεβαίνει σχεδόν κάθε χρόνο στις θεατρικές σκηνές. Φέτος με πρωταγωνιστικό ζευγάρι τους Δ. Καταλειφό – Ρ. Οικονομίδου ευτύχησε. Ο Τζώρτζ και η Μάρθα, ένα μεσήλικο ευκατάστατο μορφωμένο ζευγάρι, επιστρέφουν σπίτι τους ύστερα από ένα πάρτι. Ο Άλμπι ήδη από τις πρώτες γραμμές δίνει μια καλή ιδέα για το τι θα επακολουθήσει στην εξέλιξη της νύχτας. Ο Τζωρτζ και η Μάρθα χρησιμοποιώντας το ποτό για να μιλήσουν ανεμπόδιστα και κυρίως ανερυθρίαστα, τρώγονται με τις σάρκες τους βρίζοντας, υποτιμώντας και προσβάλλοντας ο ένας τον άλλο. Με την έλευση καλεσμένων, ενός νεοαφιχθέντος στην περιοχή νεαρού ζευγαριού , που λειτουργούν ως οι απαραίτητοι θεατές για την σαρκοφάγα παράσταση που το αρχικό ζεύγος έχει ψυχαναγκαστική ανάγκη να παίξει, ξεσπάει ίσως μία από τις πιο κανιβαλιστικές σκηνές στην ιστορία των θεατρικών ζευγαριών. Αμείλικτη λεκτική βία, ταπείνωση, σαρκασμός, ειρωνεία και υποκρισία βομβαρδίζουν ακατάπαυστα το μεσοαστικό αμερικάνικο σπίτι και όνειρο μέχρι που το ισοπεδώνουν συθέμελα.
Ο Καταλειφός παίζει με τη γνωστή μανιέρα του απόλυτα επιτυχημένα τον καταπιεσμένο αποτυχημένο καθηγητή Ιστορίας αλλά η παράσταση ανήκει στη Ρ. Οικονομίδου με τις δηλητηριώδεις ματιές της και τις σχεδόν σχιζοφρενικές εκφράσεις του προσώπου της. Το νεαρό ζεύγος, Μπουρδούμης και Ρουβολή διεκπεραιώνουν τον υποβοηθητικό ρόλο τους. Συγχαρητήρια στη μετάφραση της Τζένης Μαστοράκη που παντρεύει έξοχα τη σλαμ με την νεοελληνική αργκό παραδίνοντας ένα ολόφρεσκο κείμενο, ενώ και ο σκηνοθέτης Αντώνης Αντύπας κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού παρά τις τρεις ώρες και τα άβολα καθίσματα. Μοναδικό μειονέκτημα: η ανάδειξη των απαραίτητων (μαύρων) χιουμοριστικών στοιχείων ως αντίβαρο ,που δυστυχώς πολλοί απ’ το κοινό και κυρίως νέοι, δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν και επιδίδονται στα χάχανα που τους έχουν συνηθίσει οι Α.Μ.Α.Ν. και ο Λάκης ο Γλυκούλης, γελώντας κάθε φορά που τα θανατηφόρα βέλη περιέχουν τις εθνικές μας ύβρεις."
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Δρόμος την 5/3/10

Παρασκευή, 5 Μαρτίου 2010

O ΕΣΕΡ ΤΗΣ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ


Ένα κομμάτι λαμαρίνα για κάποιους είναι μία περίφραξη για κάποιους άλλους όμως ένας καμβάς. Σε μια από τις πιο παρεξηγημένες γειτονιές της νέας Αθήνας, την πλατεία Βικτωρίας ο άγνωστος street artist ζωγραφίζει σκάλες που οδηγούν στο πουθενά ή στο αδιέξοδο, ίσως εμπνευσμένος από τον υπόγειο που βρίσκεται λίγα μέτρα πιο δίπλα και τους μονίμους βιαστικούς και αμίλητους επιβάτες. Ο πίνακας διαβάζεται και στην κάθετη διάσταση. Γυρίστε την εφημερίδα και θα εκπλαγείτε!
δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Δρόμος στις 27/2/2010